Müzeyyen oldı yine bu zemâneYinile kâfile geldi cihâna

Çemende bülbülün bah gulgulınaKi ne odlar saçar bir derdlü câna

Bilünden gördüğüm sığmaz hayâleLebünden çekdügüm gelmez gümâna

Gözün ohına vü kaşun yayınaGünülden nâzük olmaya nişâne

Bana ışk urdı bir kamçı ki kılamHamâ'il kollarımı tâziyâne

Gönülüm sırça durur yüregün taşNe diyem ben bu sırçayı siyana

Sinün ışkun kenârına kim irerKenâra irmedüm düşdüm miyâna

Teni cândan ayırmahlıh revâ mıCânumdan irdüm irince bu câna

Gönülden virbirem ana sözümiDahi yalvarmazam hertercümâna

Yemânî kohuları yahşi gelürHarîs ider bizi tîb-i yemâna

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Kimi kâfir kimi sâhir kim oğrıNola hamle kılursam gâziyâne

SourceDivan, G 167: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets