Hüsni gösderme ki dil âl ile ele düşmesinDâm ile dâne belâdur zülf ü hâle düşmesün

Ben kemânî kaşuna peyveste toğru oh gibiEğri dimezem hilâle tâ hayâle düşmesün

Gözüne ah kara dimezem ki şehlâ duymasunNâgehîn gamzeyle dil atup vebâle düşmesün

Gice gündüz yüzi zülfi koymadı câna mecâlKimse ivine iki dürlü havâle düşmesün

Bilün ile ağzuna düşdi bu delü gönülümHîç kişinün cânı hâli kîl u kâle düşmesün

Güneşündür istivâ hattında eve olsun yiriİnmesün hergiz hazîze hîç zevâle düşmesün

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Ağzunı gösderme ki gönlüm gümâna gelmesüBilüni anlatma ki cânum mecâle düşmesün

SourceDivan, G 168: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love