Hevâ ki şol sanemün zülfini müşevveş iderKohusını irürür bu dimâğuma hoş ider

Hevâsı varlığumun toprağın göge savururAğızınun suyı yürekde yüz bin âteş ider

Anı ki zülfi keşişleri eyledi bu gönüleCihânda ançılayın işi kankı ser-keş ider

Bili kılına vücûdı ki soldı gîsûsınaZihî ki kıl yarar om özine ohşaş ider

Yüzünle gülşen içinde yanar gülün ciğeriAnunçün ana sabâ şebnemün suyın reş ider

Sabâ hikâyet ider bülbüle cemâlündenKaçan ki yırta yahasını gonca ol gaş ider

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Ne ki iderse gözün dil-firîb ider sanemâNe kılur ise saçun cümlesini dil-keş ider

SourceDivan, G 187: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love