İnâyetüni İlâhî kulundan ayırmaİki cihânda dahi bini hîç kayırma

İdesin itdün ü idesüni idisersinİdecegüni idersin suçı bize yırma

Ana ki sen dilemişsin ezelde teslîmüzNiçesi degşürisersin kabûl degşürme

Ümîd hazretüne tutaram ola makbûlKi dirmeyince adû defterin benüm dirme

Senün yolunda ayah basanun ayağı tozınKim ide bile bana sürme gözüne sürme

Bu hâki ne oda kim salar isen sen bilYile savur suya sal âsîlığ odın urma

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Neyüz nedenüz ü dünyâya neye geldükCânumuz anlamadı ol cihâna aşurma

SourceDivan, G 821: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets