İy ışk eri gelgil berü ben sana yoldaş olmışamKalmadı hîç gizlü işüm uş âleme fâş olmışam

Ben bir zemân zâhid idüm tesbîh ile tehlîl ileŞimdi ki gördüm yüzüni uş rind ü evbâş olmışam

Anca yüzümi kılmışam toprağ ayağun tozmaKi başını koyanlara yoluna ben baş olmışam

Pâlûde kıldı kirpügüm inebîden göz yaşınıBen varlığumla şimdi uş helvâya haşhâş olmışam

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Özümi rüsvâ kılmışam dünyâ kovanlara ki benIşk ehli meydânında uş ahsent ü şâbâş olmışam

SourceDivan, G 757: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets