Kanı dil ki gözünle pâre degülBu gönül ahi seng-i hâre degül

Zülfüne düşmeyinee niçe olaMeğer ol ki gözi kara degül

Cân cânuna irer ü ten lebüneBu gönüldür ki hîç-kâre degül

Hîçdür hîç ü hîçden dahi hîçŞol gönül çünki ışk-bâre degül

İşbu meydân içinde gönlüm tekBir gönül dahi şeh-süvâre degül

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Anda kim gönülüm top urmışdurDahi gönül ire gubâra degül

SourceDivan, G 113: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets