Dem dem nişe bu yüregümi dem kılasın senÇün bir dem ile ölüyi âdem kılasın sen

Em sem diyü varam lebüne gamzelerüniNiçe niçe yüregüme em sem kılasın sen

Biz bîş ile kemden sanemâ yoluna geçdükCevrüni bize bîş ü vefâ kem kılasın sen

Zülfün girihinde sanemâ yitdi gönülümOl nesneye lâzım ne ki mâtem kılasın sen

Bilünde gönülüm hele bir kıla asıldıBârî dilerem anı ki muhkem kılasın sen

Muzmer kıluram gönülümi la'l-i lebündeCânum cânuna nola ki müdgam kılasın sen

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Yanmışam u yanısaram oduna bilürsinBen hâma nola bilüni ger ham kılasın sen

SourceDivan, G 302: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets