Nesîmâ nola zülfine nigârînümün esmesenSeher vaktinde iriben bu yüregümi kesmesen

Hemîşe gamzen ohıyle yüreği pâre kılursınNola ohunı gezleyip kaşun yayını basmasan

Biline ireyüm didüm bana kıl gibi incel dirİrürsen irecek isem beni bir kıla asmasan

Şehâ zülfün girihlerine cânum bağludur nolaFirâkun barmağıyile ulaşuğını şeşmesen

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Cânumı yazmasan yazsan beni kullar sırasındanCefâ yolından azı ban vefâ yolından azmasan

SourceDivan, G 415: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love