Niçe firâkun ile cân bu oda yana gönülBu derd ü hasret ile hele irdi câna gönül

Seni diler seni sever ü senden ayrılmazTapundan ol sanuyı sanma ki osana gönül

Niçe ki hulkı yaman ise cân anı taplarTolaşdı kanda bahar yahşıya yamana gönül

Anı seven yolma oynasa gerek cânıBu yasağı ho işitdi gerek yasana gönül

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Düzeli kaş yayına kirpük ohı türkî gözünKılup durur öz özin ol oha nişâne gönül

SourceDivan, G 759: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets