Nıgara oldurur bizi fırakunBize tâkat komadı iştiyâkun

Dil ü akl ile cân vardı geriyeKaçan ki yitdi bize bir yasakun

Irağunı yahın eyledi ışkunYahınunı ırağ itdi firâkun

Hezârân elüne bûse kılaydumEğer girseydi elüme ayakun

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Yasakun farzdur boynuma binümVelîkin sâkuna yitmez yasakun

SourceDivan, G 252: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets