Olalı zülfün senün anber-şikenCân-ı miskîn anda kılmışdur seken

Hüsnünün vasfına çün pervâne yohŞem' gibi yanmış anı ender-legen

Kim perîşân kimi ditrer göreliHüsnüni şimşâd u serv ü yâsemen

Hüsn ü hulk ile melâhat görmediKimse tapundağı gibi encümen

Işkuma binüm ü cevrüne senünOldı mîzân ay u güneş merd ü zen

Sagum tağıt ki bu câna meğerBir nefes ire zi-etrâf-ı yemen

Çîn ü hindün müşgiyile anberiZülfünün bir kılına olmaz semen

Âşık öldürmek degül midür kubhİy sözi mevzûn ü iy vechi hasen

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Varlığına varlığum kıldum fidâDil diline cân cânına ten-be-ten

SourceDivan, G 650: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love