Yâr kenâra gelicek ben çü miyâna gelmişemŞimdi ki irdi furkatı derd ile câna gelmişem

Niçe ki kaşları bini oh gibi atdı yabanaAğzum açup elin öpüp yine kemâna gelmişem

Cân ile akl u dil virüp derd ile ışk almışamYa'nî ki ulu höcayam sûd u ziyâna gelmişem

Ayruğa cânı hak virür tâ ki cihâna getüreBen cânum oynamağ içün işbu cihâna gelmişem

Dâr-ı bekâ sanur gişi işbu cihân-ı fânîyiBen bu fenâya girmişem emn ü amâna gelmişem

Lutf ile kahrı hak bana birbiyesin biribidiBes bu basîret ehûne dâm ile dâne gelmişem

İlm-i ezelde çünki hak seçdi kamu olacağıBen ü niçe benüm gibi bunda behâne gelmişem

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ıç ıdugını gonulum bildi bilim göreliGöreli la'li işvesin şimdi gümâna gelmişem

SourceDivan, G 295: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets