Yaraşmışam hevâsına ben yıl u ay ileGözinden esriyen niçe ola ki ayıla

Şol müşterîdür ol ki çeker zühre sâzınıŞöyle güneşdür ol ki kılur sohbet ay ile

Gîsûsı ilmelerine ile diyen kişiBilmez mi anı ki kurıcah tuzağa ile

Zülfi kemend ile gönüli saldı bendineHattı diler ki talaya cânı yaya yile

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Yohsul u bay ile aparur başa hâliniİllâ kaçan ki sini görür ise bayıla

SourceDivan, G 123: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets