Yine zülfün çeri kıldı bilimezem siyâhîsinNideyim çün seçimezem çü giceden sipâhîsin

Cihânun mâhı çün sensin bu âlemden aceb tutmaHayâlünle yaşum ırmağı içre gerçi mâhîsın

Piyâde oldı bu gün fîl ışkun nathı içindeRuhuna karşu çün gördi ki sen bu dünyâ şâhısın

Kaşun eğri gözün esrük göreli âlem içindeKomaduh kılmaduh nesne bu dünyânun menâhîsin

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Hezârân âh u vâh olur işigünde velî gerekKi bilesin hezârân âhun arasında vâhîsin

SourceDivan, G 420: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

This work has no translation yet. Suggest a translation →

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets