Bir mən idim, bir sən idin, bir də yamaclar...Meşə yolu, yarpaq dolu yaşıl ağaclar.Onda ki, ağ umuzlara töküldü saçlar,Əsdi yarpaq, coşdu irmaq, güllər oynadı,Ürəyimdə kaman kimi tellər oynadı.Bir biz idik, bir düz idi, bir də al boya...Dağ başında ucan quşlar endilər çaya.Sən dedin ki: “Bütün dünya qoy dönsün toya!”Çaldı qaval, uzaq kənddə ellər oynadı,Ürəyimdə kaman kimi tellər oynadı.

Endi duman örtü kimi dünya qarardı,Ara-sıra əsən bir yel saçın darardı,Onda ki, oynaq tellərin boynumu sardıÇaxdı çımşək, coşdu sular, sellər oynadı,Ürəyimdə kaman kimi tellər oynadı.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring