Ağılar…
Nə evdə dözürəm yalqız,Nə çölə çıxa bilirəm…Nə də xəcalətdən xalqın,Üzünə baxa bilirəm…
Başım köksümdə gəzirəm,Özüm özümü danıram.Nə düşmən qırıb əzirəm,Nə şəhid olub yanıram…
Əlim kəsir öz əlimi,Gör nə nankoram, düşüyəm…Say-hesabsız qız-gəlini,Yad əldə qalan kişiyəm…
Sökürlər harınlar məni,Bütün aləm baxa-baxa…Güclə aparırlar məni,Öz özümü qorumağa…
Ocağı keçən kösövəm,Cəsədi yanan bədənəm…Nə millət kimi bütövəm,Nə vətən kimi vətənəm…
Ayırın, ətdən ətimi,Bəlkə bu yurda yarıyam…Xalqın bu fəlakətinin,Məndə bir günahkarıyam…
Tez silah verin? Götürün,Yatan baxtım oyan görək…Bu qeyrətsizlik kirini,Qanım ilə yuyam gərək…
1993.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/cabir-novruz-agilar
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Səsin qulağımda, adın dilimdə,Gəzdim Mərdakanı, İbrahim dayı.
İblis təklik, gözəl təklik…Bütün aləm öz gücündə, işində,Mən qalmışam tənhalığın əlində.
Adım gəldi bu dünyayaYığırdım ömür köçümü,Adım gəldi bu dünyaya.
Sən elə bir vaxtda rast gəldin mənə...Sən elə bir vaxtda rast gəldin mənə,Qurumuş bulağam, bulanmış suyam...