Bir nisgilli elim qalır
Ömrün günün cəfasından,Odum keçib,külüm qalıb…Ləzzətindən, səfasından,Mənə ancaq zülm qalıb…
Zəmanənin əskiyiyəm,İtib-batan səs kimiyəm,Boşalmış qəfəs kimiyəm,Tək zahirəm, çölüm qalıb…
Yığılıb, yoldadır köçüm,Sızlayıram için-için,Tükənib qüvvətim, gücüm,Ruhum uçub,dilim qalıb…
Fələk hey başımdan dönür,Ümidlərim düyün-düyün.Hər şey gördüm,görmədiyim,Bircə elə ölüm qalıb…
Dolaşır arxamca əsəl,Səhər, axşam, gündüz,gecə.Dünyadan bəs gedim necə,Bir nisgilli elim qalır.
1993.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/cabir-novruz-bir-nisgilli-elim-qalir
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Rəhmətlik anam həmişə dara düşəndə*deyərdi: - Sən saydığını say, gör fələk*
Zühur eyləmişəm…Şer üçün öz-özümü çoxdanƏsr eyləmişəm…
Əvvəl-əvvəl dünya bütöv bir ev imiş…Dünya əvvəl sonsuz nəhəng bir ev imiş,Zaman-zaman neçə yerə parçalanıb…
Mənə rəhmin gəlsin…Ölür ürəyimdə yaxşı adamlar,Bulanıb zamanın çirkablarına…
Poems by other poets
Eşitdin etdiyini Şahsevən Əhməd xanın,Xahişi-zülmünü ol zalimi-biimanın,
Gəncə xanlarınaDəst pədərəm babat,Bürid və kərdə mat,
QurbanBu gün bir qönçə ləb yarı sevmişəm,Dəhanında tuti dillərə qurban,
Dağıtsam hər tərəf zülfi-səmənsanı, ağan canıDağıtsam hər tərəf zülfi-səmənsanı, ağan canı,Giriftar eyləıəm sen kimi Zibanı, ağan canı.