Qız məktəbində
— Quzum, yavrum! Adın nədir?— Gülbahar.— Pəki, sənin anan, baban varmı?— Var.— Nasıl, zənginmidir baban?— Əvət, zəngin, bəyzadə...— Öylə isə, geydiyin geyim neçin böylə sadə?Yoxmu sənin incilərin, altun bilərziklərin?Söylə, yavrum! Heç sıxılma...— Var əfəndim, var... lakinMüəlliməm hər gün söylər, onların yox qiyməti,Bir qızın ancaq bilgidir, təmizlikdir ziynəti.— Çox doğru söz... Bu dünyada sənin ən çox sevdiyinKimdir, quzum, söylərmisən?— Ən çox sevdiyim ilkinO Allah ki, yeri-göyü, insanları xəlq eylər.— Sonra kimlər?— Sonra onun göndərdiyi elçilər.— Başqa sevdiklərin nasıl, yoxmu?— Var...— Kimdir onlar?Anam, babam, müəlliməm, bir də bütün insanlar...
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/cavid-qiz-mektebinde
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Bəni anlatma ki eşq, aləmi-sevda nə imiş?Bilirəm bən səni, get! Hər sözün əfsanə imiş.
GörmədimBilmədim, uydum şu məcnun könlümün fəryadinə,Eşqə dil verdim, bəladən başqa bir şey görmədim.
Hali-əsəfiştimalımı təsvirdə bir ahi-məzlumanəHər kəs aləmdə bir bəlayə düçarOlur, amma mənim kimi olamaz.
Hər yer səfalı, nəşəliHər yer səfalı, nəşəli, hər şey tərəbnisar...Hər dəm gülümsədikcə günəş, məst olur bahar.