O gözlər hökmündən mən necə çıxım,Göylərdən genişdir səmavi gözü.Qorxuram kövrəlib ağlayar birdən,Yağışa qərq olar bütün yer üzü.Dönər bu dünyaya, o, elə baxar,Kövrələr qayalar, daşlar əriyər.Elə qəzəblənər, yandırar, yaxar, –Dağlar dik atılar, qalxar, yeriyər.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets