Özü qapqaradır, üzü ağ olsun,Ürək ağrısını soyutdu torpaq.Dönüb ağıçıya ağı söylədi,Onu da, məni də ovutdu torpaq.

Bir nağıl uydurdu – ata ümidli,Bir kitab bağladı – qaya cilidli.Bir sığıncaq verdi – ağzı kilidli,Hönkürən qəlbimi kiritdi torpaq.

Gərək insan oğlu daş ola, dözə,Bu nə təsadüfdu, nə də möcüzə.Köhnə dəyirmandı, daşları təzə,Dağ boyda dağımı üyütdü torpaq.

Dekabr, 1978

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets