Ghazal 2691

محنت امروز، فردا جمله راحت می‌شوداشک خونین آب صحرای قیامت می‌شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2692

زر و بال منعمان روز قیامت می‌شودعاقبت هر فلس ماهی داغ حسرت می‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2700

دل به تن یکرنگ چون گردید باطل می‌شودگوهر از گرد کسادی مهره گل می‌شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2704

هر چه در دل نقش بندد آدمی آن می شودخاک مجنون زود بازیگاه طفلان می شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2709

گر ز ریحان خواب بیدردان به سامان می شودخواب من آشفته زان خط چو ریحان می شود؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2715

سینه‌ام از درد و داغ عشق روشن می‌شودآنچه زنگ دیگران، آیینهٔ من می‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2725

بی کمندانداز چین آن زلف مشکین می شوداین کمند ازشوخ چشمی خود بخود چین می شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2736

بی غرض چون شد سخن تأثیر دیگر می دهدآب روشن را صدف تشریف گوهر می دهد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2759

مشق هجران در کنار بحر می باید کشیدآه در بحر از خمار بحر می باید کشید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2770

با زمین گیری کمان آسمان نتوان کشیدتا نگردی راست چون تیر، این کمان نتوان کشید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2778

مرگ را آماده شو هرگاه گردد مو سفیدزندگی بر طاق نسیان نه چو شد ابرو سفید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2790

مرا آه سحر گرد از دل دیوانه می روبدکه جزبال سمندر گرداز آتشخانه می روبد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2794

به زهر چشم بتوان کشت دشمن را چوکار افتدنمی خواهم که چشم من به چشم روزگار افتد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2802

ز جوش مغز هردم از سرم دستار می‌افتدکف اندازد به ساحل بحر چون سرشار می‌افتد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2810

ز بار درد من کوه گران بر خویش می پیچدزمین از سایه ام چون آسمان بر خویش می پیچد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2812

مرا آه از خموشی در دل دیوانه می پیچدکه از بی روزنیها دود در کاشانه می پیچد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2814

دو بالا می شود طول امل چون قد دو تا گرددکه مار از امتداد روزگاران اژدها گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2816

بهار از روی گلرنگ تو با برگ و نوا گرددتو چون در جلوه آیی شاخ گل دست دعا گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2826

سبکروحی که چون پروانه بر گرد سخن گرددنفس در سینه اش چون سوخت شمع انجمن گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2831

سیه مست غرور از گفتگو هشیار کی گردد؟ره خوابیده از آواز پا بیدار کی گردد؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2856

مرا از حرف‌های قالبی دل تنگ می‌گرددز عکس طوطیان آیینه‌ام پرزنگ می‌گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2905

توانگر در دل از سامان خود آزارها داردبه قدر فلس، زیر پوست ماهی خارها دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2922

به ذوقی تکیه بر شمشیر جسم لاغرم داردکه شبنم در کنار گل حسد بر بسترم دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2941

دلی کز زلف او شیرازه جمعیتی داردشبش خوش باد کز دوران کمند وحدتی دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2995

جنونی کو که آتش در دل پرشورم اندازد؟زعقل مصلحت بین صد بیابان دورم اندازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3012

لبش از خنده دندان نما جان تازه می سازدشراب صبح جان می پرستان تازه می سازد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3048

غبار غم به می از جان غم پرور نمی خیزدبه شستن از گهر گرد یتیمی بر نمی خیزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3060

اگر در دام او اشکی دل دیوانه می ریزدزچشم دوربینی خونبهای دانه می ریزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3062

هلال عید از گردون زنگاری هویدا شدپی بیرون شد از دریای غم کشتی مهیا شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3066

اگر ناقص به روشن گوهری واصل تواند شدچو ماه نو به اندک فرصتی کامل تواند شد

Saib TabriziGhazal3 min