Ghazal 5562

نشد سروی درین بستانسرا یک بار همدوشمز آتش طلعتی روشن نشد محراب آغوشم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5566

ز جوش سینه حرف آفرین میخانه خویشمز معنیهای رنگین باده پیمانه خویشم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5573

کجا مایل به هر دل گردد ابرویی که من دانم؟که سر می‌پیچد از یوسف ترازویی که من دانم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5575

ترا از خواندن مکتوب من تنگ است می دانمجواب نامه ناخوانده ام جنگ است می دانم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5578

سیه مست جنونم وادی و منزل نمی دانمکنار دشت را از دامن محمل نمی دانم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5579

ز خود دور آن پری‌رو را نمی‌دانم نمی‌دانمجدا ز بحر این جو را نمی‌دانم نمی‌دانم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5580

چو بیدردان به روی سبزه غلطیدن نمی دانماگر گل از گریبانم دمد چیدن نمی دانم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5581

بیا در جلوه ای سرو روان تا جان برافشانمبیفشان زلف کافر کیش تا ایمان برافشانم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5588

ز تیغش خونبهای دل به صد امید می خواهمچه گستاخم که خون شبنم از خورشید می خواهم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5592

رخی در ماتم مطلب به خون اندوده می خواهمدلی چون دیده قربانیان آسوده می خواهم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5596

گهی از دل، گهی از دیده، گاه از جان ترا جویمنمی دانم ترا ای یار هر جایی کجا جویم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5605

دست بر زلف پریشان سخن یافته‌امچشم بد دور، رگ جان سخن یافته‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5606

غوطه در بحر گهر ز آبله پا زده‌امدر دل خاک قدم بر سر دریا زده‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5607

دست در دامن آن زلف معنبر زده امباز بر آتش خود دامن محشر زده ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5609

گر شوی با خبر از سوز دل بیتابمدم آبی نخوری تا نکنی سیرابم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5619

مدتی صبر چو زنجیر به زندان کردمتا نظر باز به روی مه کنعان کردم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5620

یاد آن عهد که در بحر سفر می‌کردمکمر سعی خود از موج خطر می‌کردم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5625

طمع بوسه از آن لعل شکر خا دارمخیر از خانه در بسته تمنا دارم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5631

از سری کوی تو آهنگ جدایی دارمبوسه ای توشه راه از تو گدایی دارم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5633

چند در خاک وطن غنچه بود بال و پرم؟در سر افتاده چو خورشید هوای سفرم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5638

من که از داغ جنون ساغر سرشار کشمخاک بر فرقم اگر منت دستار کشم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5641

بس که چون برگ خزان دیده پریشان حالمسایه خود را به زمین می کشد از دنبالم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5643

شوق کرده است ز بس گرم سفر چون قلممنقش پا، سوخته آید به نظر چون قلمم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5648

چه شکایت ز تو ای خانه برانداز کنمهر چند انجام ندارد ز چه آغاز کنم؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5675

خواب سنگینی از افسانه غفلت داریمقطره ای چشم از آن ابر مروت داریم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5676

چشم امید به مژگان تر خود داریمروی خود تازه به آب گهر خود داریم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5680

ما لب خشک قناعت لب نان می دانیمدست شستن ز طمع آب روان می دانیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5682

چند در پرده دل باده گلنار زنیمای خوش آن روز که می بر سر بازار زنیم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5684

چه قدر سرخوشی از باده انگور کنیمبه که پیمانه خود از سر منصور کنیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5687

نوبهارست بیا روی به میخانه کنیممغز را از می گلرنگ پریخانه کنیم

Saib TabriziGhazal1 min