Ghazal 5318

در نبندد چون کمان برروی مهمان خانه اممی ستاند چوب منع از دست دربان خانه ام

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5322

بس که از نادیدنی دارد غبار آیینه اممی شمارد زنگ کلفت را بهار آیینه ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5323

کم نگردد میهمان از خانه چون آیینه امنیست قفلی بردر کاشانه چون آیینه ام

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5327

از فروغ حسن گل درآشیان می سوختمماه گرم جلوه و من درکتان می سوختم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5329

راه حرفی پیش ان لب چون سخن می خواستمبوسه واری جا درآن کنج دهن می خواستم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5330

من به آب و نان اگر چون بیغمان می زیستمبی محبت کافرم گر یک زمان می زیستم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5331

گرچه در تعمیر جسمم غافل از دل نیستمدست در گل دارم اما پای در گل نیستم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5332

گر نگردد بر مرادم چرخ در غم نیستمجوهر تیغم ز پیچ و تاب درهم نیستم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5335

من حریف ننگ و عار بیوفایی نیستمبندبندم کن که من مرد جدایی نیستم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5338

در غریبی گشت صرف نامجویی چون عقیقمشت خونی کز جگر گاه یمن برداشتم

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 5340

یاد ایامی که رو برروی جانان داشتمآبرویی همچو شبنم در گلستان داشتم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5341

گرچه زیر تیغ لنگردار مسکن داشتمپای چون کوه از گرانسنگی به دامن داشتم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5342

یاد ایامی که پیش او وجودی داشتمدر حریم او ره گفت و شنودی داشتم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5343

یاد ایامی که در دل خار خاری داشتمدر جگر چون لاله داغ گلعذاری داشتم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5344

گر به ملک بیخودی امید جامی داشتممی شدم بیرون ز خود چندان که پا می داشتم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5345

از سر کوی تو گر عزم سفر می داشتممی زدم بر بخت خود پایی که بر می داشتم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5368

شست نقش انجم از افلاک مژگان ترمابر شد مستغنی از دریا ز آب گوهرم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5373

گر فروغ مهر تابان آب می آرد به چشمروی آتشناک او خوناب می آرد به چشم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5376

تا به کی بار دل از گردون بی حاصل کشماستخوانم توتیا شد، چند بار دل کشم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5388

خط نمی سازد طراوت زان سمن رخسار کمآبروی گل نمی گردد ز قرب خارکم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5397

تیغ سیرابم دم از پاکی گوهر می زنمهر که را در جوهرم حرفی بود سر می زنم! در

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5430

ساده لوحان غافلند از الفت بیجای هممی نهند از دوستی زنجیرها بر پای هم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5439

ما درین وحشت سرا آتش عنان افتاده ایمعکس خورشیدیم در آب روان افتاده ایم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5448

ما ز سر بیرون هوای سیر گردون کرده ایمدست ازین نه خرقه در گهواره بیرون کرده ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5461

ما به بوی گل ز قرب گلستان آسوده‌ایماز گزند خار و منع باغبان آسوده‌ایم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5468

ما ز اهل عالمیم اما ز عالم فارغیماز غم و شادی و نوروز و محرم فارغیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5481

حدیث تلخ ناصح کرد بیخود چون می نابمزبان مار شد از مستی غفلت رگ خوابم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5502

سواد شهر را از گریه گرهامون نمی کردمدرین وحشت سرالنگر من مجنون نمی کردم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5505

نه بهر آب از سوز دل بیتاب می گردمکه چون تبخال من از تشنگی سیراب می گردم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5506

شبی صدبار بر گرد دل افکار می‌گردمبه بوی یوسفی بر گرد این بازار می‌گردم

Saib TabriziGhazal1 min