ای بقد و عارض و خط و لب آشوب جهانسرو قد و لاله رخ ریحان خط و غنچه دهان

پر ز نقش خط و خال و نقد شوق ذوق تستلوح دیده صفحه دل درج تن گنج دهان

با جمال و حسن و زیب و زینتت ناید برونگل ز گلشن در ز دریا بت ز چین مه ز آسمان

میبرد ناز و عتاب و شیوه و رفتار توعقل از سر صبر از دل جان ز تن طاقت ز جان

دارد از گیسو و زلف و رنگ و رویت عاریتبو بنفشه تاب سنبل آن گل رنگ ارغوان

رشک دارند از خط و رفتار و دندان و لبتمشک چین و سرو باغ و در بحر و لعل کان

چون لب لعل و دهان و زلف قدت کس ندیدلعل شیرین درج خندان مشک تر سرو روان

رحم کن کز درد و داغ جور بیداد تو نیستکار من جز ناله و فریاد زاری و فغان

جان برآمد لیک در جسم و سر چشم و دلمغم همان سودا همان گریه همان حسرت همان

با که گویم چون کنم چاره چه سازم چون زیمخلق بد دل زار و تو غافل فلک نامهربان

کو ثبات و طاقت و تاب و توانم تا کشماز تو ناز از چرخ جور از خلق طعن از دل فغان

از خط و خال و رخ و چشم تو می یابد مدامدیده نور و دل سرور روح ذوق تن توان

غالبا خال و خط و چشم و رخ خود سودهبر ره بام و در و دیوار آن صاحب قران

کز ظهورش گشت در چین و عراق و روم و فارسپست خاقان و قباد و قیصر و نوشیروان

احمد مرسل که هست از لطف و جود و علم و حلمرام سازد وحش و طیر و آرام بخش انس و جان

سرو فرقان ناسخ توریت انجیل و زبور (؟)نسخه جمعیت جاه و جلال و قدر و شان

سرور سردار صدر و سید نوع بشرمرکز قطب و مدار و نقطه دور زمان

آنکه شد ذات و صفات و اسم و رسمش را طفیلاول و آخر نهان و آشکار و بی گمان

سه موالید و دو کون و هشت خلد و ده عقولچار طبع و شش جهت هفت اختر و نه آسمان

قبل عقل و عنصر و نفس فلک او را وجودفوق عرش و کرسی و لوح و قلم او را مکان

رفرف و جبریل و میکایل و اسرافیل راکرده میل و مهر شوق و ذوق در راهش دوان

عالم لاهوت ناسوت و مثال ملک راسیر کرده دیده دانسته نموده امتحان

رعد و برق و ابر و بارانرا بحکمش انقیادآب و خاک و باد و آتش را ز بهرش اقتران

شرقی غربی جنوبی و شمالی هرچه هستسال و ماه و روز و شب در خدمتش بسته میان

خواهد ار میل و مزاج و رای طبعش اعتدالدر تموز و در دی و در نوبهار و در خزان

میتوان با فیض لطف و خیر و خوبی جمع یافتگرمی و سردی و خشکی و تری و یک زمان

گر رساند بهر دفع ظلم و جور و بغض و کینبر بهایم صیت عدل و رأفت و امن و امان

میکند در چشم مار و پیل و شیر شاه بازمور منزل پشه جا آهو وطن جعد آشیان

در میان مسلم و گبر و مجوسی و جهودمعجز او شهره مرد و زن و پیر و جوان

اهل ایمان را خیال و ذکر و فکر و مدح اوروح پرور راحت افزا کام ده نشئه رسان

منحصر در طلعت و خلق و ضمیر و نطق اوستحسن صورت لطف سیرت مهر دل عذب لسان

بر سر خوان عطا و لطف و احسان و کرمموسی و عیسی و داود و خلیلش میهمان

در ضیافت گاه قرب و قدر و عذر اعتبارآدم و ادریس و نوح و خضر را گسترده خوان

حب و رفق الفت و تعظیم او دلرا صفابغضی نفی و نفرت و اکراه دین را زیان (؟)

ای منزه مدحت و ذات و صفات شان تواز شمار و از قیاس و از حساب و از کران

دیده خلق از عدل و داد و لطف جودت آنچه دیدمردمک از چشم چشم از سر سر از تن تن ز جان

بام قصر و قدر جاه و دولت و بخت تراعقل نفس عنصر و افلاک زیبد نردبان

اهل کفر و شرک مکر و عذر اگر در رزم توخواست امداد از کمند و گرز و پیکان و کمان

بهر دفع تیغ و ز خرشان (؟) محکوم توآفتابست و مه نو اخترست و کهکشان

شکرلله حب شوق و ذوق و مهرت در دلممستدام است و مخلد باقیست و جاودان

دایم از یمن عطا و لطف جود شفقتتکام یابم کام کارم کام بینم کام ران

تا فضولی را بود سال و مه و شام و سحراز زبان رسم از دل اسم از جان اثر از تن نشان

باد او را شوق و سودا و خیال مدح توحرز جان تعویذ سر آرام جان ورد زبان

Ey üzü, qəddi, ləbi, xətti cahanə şur salan,
Sərv qədsən, lalə üz, reyhan xətü, qönçə dəhan.

Nəqşü xəttü xalü şövqü zövq ilə dolmuş bu gün,
Qəlb lövhü, göz kitabı, cism dürcü, gənci-can.

Göydə Ay, dəryadə dür, Çində sənəm, gülşəndə gül,
Oldu zibü ziynətü hüsnü cəmalından nəhan.

Qoymamış rəftarü nazın, şiyvə həm qəmzən sənin:
Təndə can, başda ağıl, qəlbimdə tab, canda təvan.

Rəngü rüxsarınla zülfü kakilindən borc alıb:
Iy bənövşə, tab sünbül, ətr gül, rəng ərğəvan.

Xəttü rəftarü dişinlə ləblərinə rəşk edər:
Müşk Çində, sərv bağda, dür dənizdə, lə’li-kan.

Olmamış lə’li-ləbin, ağzın, saçın, qəddin kimi
Lə’l şirin, dürc xəndan, müşk tər, sərvi-rəvan.

Rəhm qıl kim, dağü dərdü zülmü cövründən olub
Iş-peşəm fəryadü nalə, həmdəmim ahü fəğan.

Çıxdı canım, başda, gözdə, qəlbdə, canda durur,
Qəm haman, sevda haman, möhnət haman, həsrət haman.

Neyləyim, çarəm nədir, necə dözüm, həmdərd hanı?
Xəlq yaman, qəlbim dolu, sən yad, fələk namehriban.

Yox səbatü taqətü tabü təvanım kim, çəkəm,
Yar edə naz, çərx edə cövr, xəlq tə’nə, dil fəğan.

Tapdı xəttü xalü rüxsarü gözündən daima:
Göz işıq, qəlbim fərəh, ruhim qida, cismim təvan.

Yaxa xəttü xalü rüxsarü gözünü ol şəhin
Damü divarü qapı, kəndarına sürtdün bir an.
Kim, zühurilə Iraqü, Çində, Rumü Farsdə
Alçalı Xaqan, Qübadü Qeysərü Nuşirəvan.

Lütfü, elmi həm səxası, helmidir peyğəmbərin,
Ram olub vəhşilə quş, aram tapmış insü can.

Sirri-fürqanındadır Tövratü Incülü Zəbur,
Cəm olub ol nüsxədə cahü cəlalü qədrü şan.

Sərvəri, sərdari, sədri, seyyidi insanların,
Mərkəzi-qütbi-cahandır, nüqteyi-dövri-zəman.

Ismü rəsminə, süfatü zatinə mədyun olub,
Əvvəl, axır, aşikar, gizlin o şahın bigüman.

Üç məvalid, iki aləm, on üqul, səkkiz behişt,
Yeddi ulduz, altı səmt, dörd təb’, doqquz asiman.

Ədlü ünsürdən, fələkdən nəfsdən əvvəl gəlib
Tutdu ərşü kürsiyü lövhü qələm üstə məkan.

Cəbrəili, Rəfrəfi, Mikaili, Israfili
Etdi meyli, mehri, zövqi, şövqi yolçu hər zaman.

Aləmi-lahutü nasutu, cəhanı, göyləri
Seyr edib, görmüşdür, öyrənmişdir, etmiş imtahan.

Bağlıdır hökminə şimşək, ildırım, yağmur, bulud,
Su, külək, torpaq, oda ol şah olmuş hökmran.

Şərqdə, qərbdə, şimal ilə cənubda hər nə var,
Il və ay, gündüz, gecə quldur o sultanə, inan.

Tapdı meylü təb’ü rə’yinə mizacından nizam,
E’tidal ilə keçər yay, qış, bahar ilə xəzan.

Feyzü lütfü xeyrü hüsnündən onun hasil olar:
Istilik, şaxta, quraqlıqla rütubət eyni an.
Zülmü, cövrü, büğzu kini məhv qılmaq istəsə,
Dərk edər vəhşilər ədlü, mərhəmət, əmnü aman.

Fil, ilan, aslan gözündə, sərv şaxində tutar:
Milçək ev, qarışqa yer, ahu vətən, bayquş məkan.

Müslimü cəbrü yəhudi ya məcus olsun, bilir,
Mö’cizini ol şəhin övrət, kişi, pirü cəvan.

Fikri, zikri, həm xəyalü mədhi iman əhlinə
Ruh verər, nəş’ə verər, asudə eylər, kamran.

Münhəsirdir təl’ətü xülqinə, lütfü qəlbinə:
Sürət hüsnü, xülq lütfü, incə qəlb, şirin zəban.

Açdı Musayə, Xəlilə, Isəvü Davud üçün
Lütfü ehsanü kərəm lütf ilə bir süfrə haman.

Izzəti, qədri, məqamı, e’tibarı bəzminə,
Adəmi, Idrisi, Nuhi, Xizri etdi mihman.

Sevgini, tə’zimi, lütfü, ülfəti, qəlbə səfa,
Büğzü, kini, nifrəti, ikrahidir cismə ziyan.

Sirdə, sözdə, gedişdə, seyrdə dörd yar ona
Yoldaş olmuş, həmnişindir, həmüzəngi həminan.

Sülh, də’va, əzmü təmkinə odur surət verən,
Ömrü nəhyin, həllü əqdin nüktəsinə, tərcüman.

Qabilü məqbul, təqva, paklığın dörd qütbüdür,
Elm, dinü, şər’ü adət xəznəsinə pasiban.

Huriyə, qilmanə, qəsrə, cənnətin gülzarinə,
Rəhbər olmuş, həm bələdçi, həm dəlil, həm yol tapan.

Zatının mədhi, sifatın şə’ninə sığmaz sənin
Nə rəqəmlər, nə hesabü, nə qiyasü, nə güman.
Xəlq ədlü lütfü cudu rəhni saxlar, necə kim
Bəbəyi göz, gözü baş, başı bədən, cismisə can.

Dövlətin, cahü cəlalü qədr qəsri damına
Əqlü nəfs, ünsür və göylərdən gərəkdir nərdivan.

Küfrü şirkü məkrü hiylə əhli qarşında sənin,
Hər ələ alsa kəməndü, gürzü peykanü kəman,

Onları qırmaq, dağıtmaq, susdurub əzmək üçün,
Hökmünə tabedir Ay, Ulduz, Günəşlə Kəhkəşan.

Şükr kim, qəlbində şövqü zövqü mehrin, dostluğun,
Baqidir, həm də silinməz, sabit olmuş cavidan.

Sayəsində lütfü mehrü şəfqətinlə, bəxşişin,
Kamə yetdim, kamım aldım, kamiranəm, kamiran.

Ay və il, axşam, səhər ta var, Füzuli xəstədə
Qəlbdən, dildən əsər, ya cism ilə candan nişan,

Şövqü eşqü fikrü mədhin daima olsun ona,
Ruh qidası, baş tacı, can mərhəmi, virdi-zəban.


Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring