باز شد غالیه سا عطر نسیم سحری
What is a qasida?
Qasida: a long, formal poem of praise or counsel.
باز شد غالیه سا عطر نسیم سحریکرد در صحن چمن شاهد گل پرده دری
ناله مرغ سحر می شنوم باز مگرپرده افکند بهار از رخ گل برگ طری
صوت بلبل سبب جلوه گل شد در باغبر مثالی که غزایم کند احضار پری
می رسانید ضرر دیده مکافات عملنرسیدست کسی را ضرر از بی ضرری
خانه ساخت هوا بهر توطن ز حبابدر چمن بر لب جو تا رسد از دربدری
ژاله را باش که دارد سر ویرانی آنسخت رویست که می بارد ازو بدگهری
آب اگر حبس هوا کرد بزندان حبابسبب آن بود که می کرد هوا پرده دری
در چنین فصل که گل پرده برخسار کشیدهست قطع نظر از سیر چمن بی بصری
وای بر من که ندارم خبر از سبزه و گلمانده ام معتکف زاویه بی خبری
چند چون غنچه کشم بگریبان و ز غمبگذرانم همه اوقات به خونین جگری
به از آن نیست که خود را برسانم چو صبابریاحین که بهارش ز خزانست طری
روضه بزم کریمی که بتوفیق هنرهست خر همه فرقه نوع بشری
آن زکی طبع که در معرض بینائی اوهمه احکام بدیهیست فنون نظری
ملک آیین فلک مرتبه عبدالرحمانکه نظیرش نتوان یافت بصاحب نظری
ای شده پیش کمال هنرت در همه فنهمه اهل هنر معترف بی هنری
هست این بر همه روشن که ندیدست فلکآفتابی چو تو در عرصه دور قمری
طاعتم برد ثنای تو عجب نیست اگریافت در طی کلامم صفت مختصری
چون شدم عازم درگاه تو آن طاعت رافرض شد قصر کنم همچو نماز سفری
سرورا داشت فضولی هوس طوف درتشکرالله که قضا کرد باو راه بری
هست امید که تا حشر نهال قلمتمتصل در چمن لطف کند باروری
تو ز حق فیض بری ما ز تو تا در عالماثر فیض رسانی بود و فیض بری
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/fuzuli-qeside-49
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
BƏRŞ HƏM MÜTTƏBE ŞÜDƏ ƏKNUNBərşə çün düşdü söz, dedi:
DibaçəDİBAÇƏYa Rəb, rəhi-eşqində bəni şeyda qıl,
Altıncı bab. İmam Həsən Həzrətləri əhvalın bəyan edərHəzrəti Sultani-səriri-Kibriya və maliki-mülki-"Tö’til-mulkə mən tə’şau"xəvasi-dərgahi-rif’ət dəstgahinə irşad təslimü təvəkkül qılub, cəvabi-tə’nü
Fəsli-ibtilayi-Adəm əleyhissəlamMöhnətsərayi-xilqət və darülbəlayi-fitrətdə müsibətzədələr pişvası və dilşüdələr müqtədası Həzrəti-Adəmi-Səfidir, əleyhissəlam. Şe’r:Adəm ki, fəzayi-aləmə basdı qədəm,
Poems by other poets · Nature and spring
از ما چرا رنجیدهای؟ حاشاک، حاشاک! ای صنم
Eşqin ürəyimin yarasındadırDinlə şairini, təbrizli gözəl,Yenə həsrətinlə alışır sinəm.
Mürəbbə: Bir ala gözlünü sevdi könülBir ala gözlünü sevibdi könülDəhanı pistədir dodağı ballı
Könlüm səni istərYüz gər mənə canan ola, könlüm səni istər,Yüz afəti-dövran ola, könlüm səni istər