در غمت کارم به چشم اشکبار افتاده استچشم را با دل مرا با چشم کار افتاده است

İşim qəmində yenə çeşmi-əşkbarə düşüb,Gözün də indi işi qəlbi-dağidarə düşüb.

لاله ها را چاک می بینم گریبان غالباآن سهی قد را گذر بر لاله زار افتاده است

Dübarə parələnib lalənin giribanı,O sərvimin yolu, guya ki, laləzarə düşüb.

پای بر سبزه نهادی رشک زد آتش بآبیا ز تو عکسی بآب جویبار افتاده است

Məgər görüb yerişin sərv, rəşk odunda yanırVə ya ki, surətinin əksi cuyibarə düşüb.

هر که رخسار تو را با چشم مستت دید گفتگلشنی را ترک مستی بر کنار افتاده است

Görən o nərgisi-məstinlə surətin, söylər:Çəməndə türkdür ol, məst olub, kənarə düşüb.

چشم گر افکنده ای  بر اشکِ من ، از رحم نیستمست بر آب روان بی اختیار افتاده است

Nə nəqş çəkdisə qüdrət, gözəldir ol, əmmaƏn incə nəqşi onun arizi-nigarə düşüb.

هست هر نقشی که قدرت می کشد مرغوب لیکاز همه مرغوب تر نقش نگار افتاده است

Mənim bu göz yaşıma rəhmdən deyil baxışın,Gözəllik aşiqidir ki, axar sularə düşüb.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چشم من جرم فضولی را نمی دانم که چیستگرچه می دانم ز چشم اعتبار افتاده است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Füzulinin nədən olmuş günahı, təqsiri,Gözündən öz gülünün binəva dübarə düşüb.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love