هجوم سیل سرشکم ز دل اثر نگذاشتز من که آتشم این آب یک شرر نگذاشت

Sel kimi göz yaşım etdi qəlbimi viran, aman!Söndü cismimdə bu seldən atəşi-suzan, aman!

درون سینه من هر چه بود آتش عشقهمه بسوخت غمی چند بیشتر نگذاشت

Çəkdi şölə eşq odu sinəmdə, yaxdı hər nə var,Bir mənə göz yaşı qaldı, bir kədər, əfğan, aman!

جفا نگر که ز بهر تسلیم شب هجرخیالی از تو مرا اشک در نظر نگذاشت

Sildi zalım göz yaşım gözdən xəyalin əksini,Son təsəllimi əlimdən aldı bu dövran, aman!

بحال دیده بگریم که بهر گریه اوحرارت دل من آب در جگر نگذاشت

Odlu ahımdan ciyərdə su dönüb oldu buxar,Axdı ağlar gözlərimdən su yerinə qan, aman!

غلام زخم خدنگ توام که خون دلمبرون بریخت بامید چشم تر نگذاشت

Hardan alsın gözlərim qan? Bir ox ilə qəlbiminYerə tökdün qanını, peykanına qurban, aman!

کجا روم که سرکشم بجز دیار فناز بهر بودن من منزل دگر نگذاشت

Tapmıram məskən cahanda, eyləmişdir göz yaşımBir cəfa mülkündən özgə hər yeri viran, aman!

هزار بار شدم مایل طریق ورعمرا محبت خوبان سیمبر نگذاشت

Dərd əlindən tərk edərdim aləmi, canan dedi:Döz mənim eşqimlə, aləm olsa da zindan, aman!

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. هزار شکر که لطف ازل فضولی راز لذت الم عشق بی خبر نگذاشت

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Ey Füzuli, şükrlər olsun ki, Allah eşqinə,Lütfi-həqq yar oldu, qəlbim bilmədi hicran, aman!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love