به دو گیسو مه روی تو نه چندان عجب استعرصه جلوه خورشید میان دو شب است

İki hörük arasında üzün qiyamət edər,İki gecə arasında günəş iqamət edər.

جان شیرین به کدامین بسپارم چه کنمدو دلم در دل من تا هوس آن دو لب است

Könül qoşa ləbinə canımı demiş qurban,Iki əzizə bu bir can necə kifayət edər?

نه وفا از تو به دل می‌گذرانم نه وصالجان ندادم به تو، نومیدی من زین سبب است

Nə vəsli oldu müyəssər, nə əhdə etdi vəfa,O gül yenə mənə “bədbin” deyə məlamət edər.

نیست مقدور کسی لذت ادراک وصالطالبان ذوق که دارند همان در طلب است

Vüsal zövqü onun olmadı bizə qismət,Bu zövqü, ya Rəb, o dilbər kimə kəramət edər?

پیش تو کام دل خود به زبان چون آرمز من اظهار تمنا به تو ترک ادب است

Əgər desəm sevirəm, qorxuram dönüb deyəsən:Bu söz nə sözdür, ədəbsiz buna cəsarət edər.

شوق لعل تو مرا در الم و غم داردگرچه کیفیت می موجب ذوق و طرب است

Məni ləbin həvəsi dərdü qəm əsiri qılıb,Görəndə halımı düşmən gülər, şəmatət edər.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. گفتم ای شوخ فضولی به تو میلی داردگفت زین بی‌ادبی‌هاست که اینش لقب است

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Dedim: Füzuli düşüb eşqinə, gözəl; o dedi:Ədəbsiz olduğuna öz adı dəlalət edər.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love