در دل باختلاط کسانم هوس نماندیا بهر اختلاط درین دور کس نماند

بی داد بین کزین شکرستان دلفریبطوطی رمید گرد شکر جز مگس نماند

بر باد رفت نرگس و نسرین این چمندر عرصه مشاهده جز خار و خس نماند

چون نی درون سینه گره بست درد دلپیش که دل کنیم تهی هم نفس نماند

از بزم ما کشید قدم شاهد مرادبر آرزوی دیده و دل دسترس نماند

دل را بجان رساند غم تنگنای دهراین مرغ را تحمل قید نفس نماند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. برداشتم هوس چو فضولی ز هر چه هستغیر از وصال دوست مرا ملتمس نماند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring