بر آسمانم آه ز ظلم بتان رسیدآه این چه ظلم بود که بر آسمان رسید

Zülmündən, ey sənəm, dolub ahimlə asiman,Bilməm nə zülmdür göyə qalxır zaman-zaman.

در سینه داشتیم نهان شوق غمزه اتکردیم فاش کار و چو بر استخوان رسید

Sinəmdə vardı şövqi nihan tiri-qəmzənin,Faş eylədim bıçaq sümüyə işləyən zaman.

چشم از کمان ابروی او بر نداشتیمبر ما هزار تیر ملامت ازان رسید

Yüz yol məlamət oxları dəymişsə sinəmə,Göz dikmişəm sənə yenə, ey qaşları kaman.

تیر بپایم زده وه چه گویمتکز دست تو چها بمن ناتوان رسید

Bir ox toxundu bağrıma səndən, nə söyləyim,Qaldım əlində axırı mən zarü biaman.

دارم هوای وصل تو اما چه فائدهجایی که قدر تست کجا می توان رسید

Uymuş könül vüsalına, lakin nə faidə,Sən olduğun məqamə yetərmi bu natəvan?

گر آفتی رسید بگل ز آه بلبلستای بی خبر مگو که ز باد خزان رسید

Bülbüldür odlu ahi ilə solduran gülü,Ey bixəbər, demə ki, gülü soldurub xəzan.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ای دل چرا سر از غم جانان نمی کشیتا کی کشد غم تو فضولی بجان رسید

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Artıq bu qəmli yolda yetər gəzdiyin sənin,Getdi, Füzuli, qalmadı qəmdən tənimdə can.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love