بر آسمانم آه ز ظلم بتان رسیدآه این چه ظلم بود که بر آسمان رسید

در سینه داشتیم نهان شوق غمزه اتکردیم فاش کار و چو بر استخوان رسید

چشم از کمان ابروی او بر نداشتیمبر ما هزار تیر ملامت ازان رسید

تیر بپایم زده وه چه گویمتکز دست تو چها بمن ناتوان رسید

دارم هوای وصل تو اما چه فائدهجایی که قدر تست کجا می توان رسید

گر آفتی رسید بگل ز آه بلبلستای بی خبر مگو که ز باد خزان رسید

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ای دل چرا سر از غم جانان نمی کشیتا کی کشد غم تو فضولی بجان رسید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love