ماه من کز لعل لب کامی به هر ناکام دادخواستم من نیز کام خود مرا دشنام داد

Ayüzlüm hər kəsə ləli-ləbindən kam vermişdir,Mənə kam istəyəndə hər zaman düşnam vermişdir.

برد هوشم را بدشنامی لبش یا ساقیبهر مستی از می تلخی مرا یک جام داد

Çəkil, saqi, aparsın huşumu cananımın təni,Məni sərxoş qılıb, meygun ləbindən cam vermişdir.

مضطرب بودم که آیا چیست قدرم پیش اواضطرابم را بدشنامی لبش آرام داد

Çəkirdim dərd, görən yarım bilirmi qədrimi, lakinOnun düşnami dərdli könlümə aram vermişdir.

مردم از ذوقی که در دشنام آن لب یافتمجان فدای نشأه کان باده گلفام داد

Mənə tən etdi ol büt, nəşədən can qalmadı təndə,Bu tənilə mənə yarım meyi-gülfam vermişdir.

چیست جرم من که مخصوصم بداغ هجر کردآنکه بر خوان وصال خود صلای عام داد

Nədir, bilməm, günahım, qismətimdir ayrılıq dağı,Vüsalilə o canan hər kəsə ilham vermişdir.

بس که هوشم برد گفتارش ندانستم که اووعده کشتن مرا یا مژده انعام داد

Aparmış huşumu nitqi, könül bilmir onun əmriÖlümdür, yoxsa canan müjdeyi-ənam vermişdir.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. با فضولی محنت ایام را کاری نماندبی خودی او را نجات از محنت ایام داد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Olub bixud uzaqlaşdım qəmi-əyyamdən artıq,Bu bixudluq Füzuli dərdinə əncam vermişdir.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love