حبیب درد دلم را دوا نخواهد کردترحمی بمن مبتلا نخواهد کرد

چو تیر تا نفتد دور ازان کمان ابرورقیب در دل ما هیچ جا نخواهد کرد

کمست مهر بتان آن قدر که گر همه راکنند جمع بیک کس وفا نخواهد کرد

بتی که حال دل زار عاشقان داندبعاشقان جفاکش جفا نخواهد کرد

گر افکند بگریبان دل غمت صد چاکز دست دامن عشقت رها نخواهد کرد

هلاک ما مطلب زانکه در ره عشقتکسی ز اهل وفا کار ما نخواهد کرد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ز باغ وصل فضولی گلی نخواهد چیدکسی که صبر بداغ بلا نخواهد کرد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love