گفتمش دل ز غمت زار و حزین می‌بایدگفت آری سخن اینست چنین می‌باید

Dedim: eşqində könül zarü həzin olmalıdır,Dedi ki: söz odur, əlbəttə, həmin olmalıdır.

گفتمش چشم تو در گوشه ابرو چه خوشستگفت پاکیزه‌نظر گوشه‌نشین می‌باید

Dedim: etmiş niyə çeşmin xəmi-əbrudə məkan?Dedi: pakizə nəzər guşənişin olmalıdır.

گفتمش بهر چه از من بربودی دل و دینگفت شیدای بتان بی دل و دین می‌باید

Dedim: etdin dil ilə dinimi qarət nə üçün?Dedi: büt sevgilisi bidilü din olmalıdır.

گفتم افتاده خود را به چه سان می‌خواهیگفت رسوا شده روی زمین می‌باید

Dedim: öz aşiqini bəs necə istərsən ola?Dedi: rüsvalığa aləmdə əmin olmalıdır.

گفتمش نور خدا در مه رویت پیداستگفت پیداست ولی چشم یقین می‌باید

Dedim: həq nuri cəmalində təcəlli eləyir,Dedi: ol nuri görən çeşmi-yəqin olmalıdır.

گفتم از چین سر زلف خودم تاری بخشگفت این دلشده را نافه چین می‌باید

Dedim: ey gül, mənə bir tel ver o çin zülfündən,Dedi: bu xəstə üçün nafeyi-çin olmalıdır.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. گفتمش هست فضولی ز غلامان درتگفت کو شاهد او داغ جبین می‌باید

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Dedim: aləmdə Füzuli qapının bir quludur,Dedi: alnında onun dağı yəqin olmalıdır.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love