بخاک بنده رحم ای دلربا از تو نمی آیدتو سنگین دل بنی کار خدا از تو نمی آید

چه سنگین دل کسی کز ناله و آهم نمی ترسیز سنگ خاره می آید صدا از تو نمی آید

طریق مهربانی خوب می باشد ز محبوبانتو هم محبوبی این خوبی چرا از تو نمی آید

نمی آری ترحم بر من و سویم نمی آییترا دانسته ام این کارها از تو نمی آید

سوی ما نامه می خواستم هر لحظه بفرستیچه حاصل آنچه می خواهیم ما از تو نمی آید

وفای خود مگر صرف رقیبان کرده ای گلکه من جستم بسی بوی وفا از تو نمی آید

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. فضولی بگذر از قید ورع می نوش و رندی کنطریق زهد و آیین ربا از تو نمی آید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love