شمع بزم بهجتم مهر مه روی تو بسمطلع خورشید اقبالم سر کوی تو بس

Sevgilim, şadlıq gecəmdə şəmi-rüxsarın yetər,Şəmsi-iqbalım doğarsa, kuyi-dildarın yetər.

همچو نافه در سرم سودای مشک خشک نیستنافه عطر دماغم عقد گیسوی تو بس

Nafə tək yalnız başımda mişki-çin sevdası yox,Ətrlər saçmaqda ol geysuyi-tərrarın yetər.

بهر طاعت هر کسی را هست رو در قبلهقبله من گوشه محراب ابروی تو بس

Taqət etdikdə tutar hər kəs üzün bir qibləyə,Qibləmiz, mehrabımız əbruləri yarın yetər.

از رقیبان هست مستغنی حریم درگهتمانع وصل تو بیم تندی خوی تو بس

Ehtiyacı zərrəcə əğyarə yox dərgahının,Vəslə həsrət qoymağa çün təlx göftarın yetər.

آرزوی بهره دیگر ندارم از حیاتحاصل عمرم هوای قد دلجوی تو بس

Mən həyatımdan daha başqa təmənna etmərəm,Hasili-ömrə həvayi-qəddi rəftarın yetər.

چون دهانت گر کند عالم تقاضای عدمعالمی را یک نظر از چشم جادوی تو بس

Gər dəhanın varlığı məhv etməyə meyl eyləsə,Aləmi yıxmaqlığa çeşmi-füsunkarın yetər.

می فزاید زهر دشنام تو ذوق اهل دلبهر دشنام تو اهل دل دعاگوی تو بس

Hər acı təhqirin eşq əhlində min zövq artırır,Əhli-hal eylər dua kuyində qəmxarın yetər.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چشم گر بستست از عالم فضولی دور نیستدر نظر او را خیال روی نیکوی تو بس

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Göz yumubdursa Füzuli dəhrdən, yoxdur əcəb,Gözlərində çün xəyali-ruyi-gülnarın yetər.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love