یارب بحق حرمت رندان درد نوشما را میفکن از نظر پیر می فروش

می نیست آب دانه انگور بلکه هستخون دلی ز جور فلک آمده بجوش

اخبار ساکنان سراپرده فناستهر غلغله که می رسد از جوش می بگوش

باده فتاده است بجوش از خروش چنگوز جوش باده چنگ فتادست در خروش

ساقی بیار باده که بگشایدم زبانگویم ترا که از چه سبب مانده ام خموش

بازار دهر را همه بر هم زدیم نیستجز باده جوهری که بریزد بنقد هوش

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. قید علاقه هست فضولی کمال عیبزنهار پرده ز تجرد باو مپوش

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern