جدا بودن ز یار و سوختن با داغ هجرانشبسی خوش‌تر که روز وصل دیدن با رقیبانش

Ömürlük ayrılıq camindən içmək zəhri-hicrani,Bərabər görməyimdən yaxşıdır qeyr ilə canani.

جدایی خواهم از جانان و غیرت آنچنین بایدکه خود را هم نخواهد عاشق اندر وصل جانانش

Fəraq istər könül, çün rəsmdir sevdada əvvəldən,Canından əl çəkər aşiq, dilərsə vəsli-canani.

نبینم سوی آن آیینه رخسار چون دارمز عکس خار مژگانیم بر گلبرگ خندانش

Onun ayineyi-rüxsarına baxmam, budur qorxumKi, düşsün çeşmimin ol gül cəmalə əksi-müjgani.

ندارم ذوقی از مرگ رقیبان زانکه می‌ترسمبمیرد خاک ره گردد بگیرد باز دامانش

Rəqib öldükdə mən zövq etmərəm, qorxum budur, çünkiÖlüm xaki-rəh olduqda tuta bir də o damani.

نبیند سوی من تا در نیابم راحت مردنچو می‌داند نخواهد برد جان از چشم فتانش

Nəzər qılmaz mənə ta çırpınır son dəfə bu könlüm,Inanmışdır, olub qəlbim əsiri-çeşmi-fəttani.

نه من تنها نهادم سر به پای او سپردم جانهوای عشق او در هرکه هست اینست پایانش

Nə təkcə bir mənəm can vermişəm, ey gül, ayağında,Belə olmuş bütün aşiqlərin möhnətli payani.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. فضولی را به درد عشق واجب گشت جان دادننمی‌دانم چه دردست این که ممکن نیست درمانش

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Müqərrərdir ki, can versin Füzuli dərdi-eşqinlə,Necə bir dərddir bilməm ki, yox tədbiri, dərmani.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love