زهی جفای تو بر من دلیل رحمت خاصمرا وفای تو نقش صحیفه اخلاص

مدام مطرب بزم غم توام من مستسرود ناله من کرده چرخ را رقاص

خراب باده عشقت ز ننگ عقل بریاسیر حلقه زلفت ز دام قید خلاص

جزای کشتن پروانه شمع را این بسکه از نسیم دم صبح می رسد بقصاص

بلا و درد و غمت قدر داده اند مراکه نیست قیمت هر جنس جز بقدر خواص

غم تو بود مشخص مرا دمی که هنوزنداشتند تعین هیاکل و اشخاص

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. حدیث عشق فضولی به هیچ کس مگشادرون بحر نباید که دم زند غواص

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love