Fəğan kim, bağrımın ol lalərüx qan olduğun bilməz,Cigər pərkaləsində daği-pünhan olduğun bilməz.

Həbibim könlümü cəm’ eyləməz rüxsarı dövründə,Məgər zülfü kimi halim pərişan olduğun bilməz?

Qılır təqsir edib bir lütf hərdəm könlüm almaqdan,Vəfa rəsmin sanır düşvar, asan olduğun bilməz.

Gözəllər dövləti-vəslin bulub, məğrur olan aşiqNişati-vəsldə ənduhi-hicran olduğun bilməz.

Dili-sədparədən bidad kəsməz qəmzeyi-məstin,Nə qafil padişəhdir, mülk viran olduğun bilməz.

Sanır zahid özün xali xəyalından, qələtdir bu,Bu heyran olduğundandır ki, heyran olduğun bilməz.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Füzuli xəstəyə düşmən sözilə dust cövr eylər,Zəhi sadə, müariz qövlə böhtan olduğun bilməz.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love