قد کشیدی دیده ام تیر بلا را شد هدفجلوه کردی عنان اختیارم شد ز کف

Boy atdın, gözüm bəla oxuna hədəf oldu,Cilvələndin, ixtiyarımın yüyəni əlimdən çıxdı.

می نهد سر هر سحر بر خاک راهت آفتابجای آن دارد که سر بر چرخ ساید زین شرف

Günəş hər səhər yolunun torpağı üzərinə başını qoyur,Bu şərəfdən başını fələkə ucaltmağa haqqı var.

آسمان را دوش ذوق ماه نو در چرخ داشتگوشه ابرو نمودی ذوق آن شد بر طرف

Dünən gecə göy təzə ayı dolandırmaq zövqündə idi,Sən qaşının guşəsini göstərdin, o zövq məhv oldu.

غیرت لعل تو در کان لعل را در خون نشاندآب شد از شرم دندان تو لؤلؤ در صدف

Sənin ləlinin həsədindən ləl mədəndə qana boyandı,Sədəfdəki inci dişinin xəcalətindən suya döndü.

سینه ام را سوخت دل وز ناله ام پیداست اینبیشتر دارد فغان هرگه که آتش دید دف

Ürəyim sinəmi odladı, nalələrimdən bu aydın görünür,Çünki dəfi oda artıq tutduqca əfğanı ucalar.

هر طرف صف بست مژگانم بقصد خیل خوابجلوه‌ها دارد سرشکم در میان هر دو صف

Kirpiklərim hər tərəfdə yuxu alayına qəsd etmək üçün səf bağladı.İki səf arasında göz yaşımın əcəb mənzərəsi var.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. عشق ورز و جام می درکش فضولی متصلخیز و کاری کن مکن بیهوده عمر خود تلف

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Füzuli, daim aşiq ol, badə iç,Dur bir iş gör, ömrünü boş yerə tələf etmə.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love