منم که بی‌تو گرفتار صد بلا شده‌امبه صد بلا ز فراق تو مبتلا شده‌ام

مگر به قوت ضعف بدن رسم جاییچنین که در طلبت همره صبا شده‌ام

به درد و محنت بسیار من وسیله مپرسنه اندکست که از چون تویی جدا شده‌ام

طبیب را چه دهم درد سر ز بهر دواچو من به درد تو مستغنی از دوا شده‌ام

هوای چشم سیاه تو در سرست مراکه خاکسارتر از میل توتیا شده‌ام

ز بس که مست می حیرتم نمی‌دانمکه چیست حال من و این چنین چرا شده‌ام

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. فضولی از من بیچاره عقل و دین مطلبکه مبتلای بتان پری‌لقا شده‌ام

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern