چنان در دوستی دل بسته آن قد دلجویمکه جز من هر که او را دوست دارد دشمن اویم

O qəddi sərvin eşqində elə könlüm olub heyranKi, razı olmaram sevsin onu aləmdə bir insan.

بغمزه می رباید دل بابرو می ستاند جانچه چشمست آن چه ابرو کشته آن چشم و ابرویم

Göz oynatsa könül ovlar, qaş oynatsa alar canlar,Nə gözdür bu, nə qaşdır bu? – olum o göz-qaşa qurban.

بپیکانش گرانی بر تن بیمار می خواهمکه نتوانند بردن بعد مردن زان سر کویم

Budur arzum, bir ox vursun, zəif cismim ağırlaşsınKi, ölsəm, asitanından cənazəm qalxmasın asan.

نباشد دوختن چاک دلم را در غمت ممکناگر سوزن شود بر رشته تن هر سر مویم

Olursa hər tüküm iynə, vücudum sap deyil hökmən,Bu parə bağrımı tikmək ki, hicrindən olub şan-şan.

سزد گر سر نهد بر پای مژگان مردم چشممکه بگشادست درهای بلا در عشق بر رویم

Ayağından öpər kirpiklərimin mərdümi-çeşmimKi, onlar eşq mülkündə əzəl gündən olub dərban.

چه بختست این که گر یک دم کنم جا پهلوی شمعیچو سایه می شود پیدا رقیبی هم بپهلویم

Nə taledir bu kim, bir dəm olarsam şəmə həmsayə,Uzaqlaşmaz kənarımdan rəqibim sayə tək bir an.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. فضولی صد بلا زان ماه اگر بینم عجب نبودکه او شوخ بلا انگیز و من رند بلا جویم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Füzuli, yüz bəla görsəm o dilbərdən, mənə xoşdurKi, mən rindü bəlacuyəm, o bir başə bəla canan.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love