جان را به لعل چون شکرت تا سپرده‌امدیدست لذتی که من از رشک مرده‌ام

Canımı tapşırmışam çün ləli-şəkkərbarə mən,Zövq alınca canım, öldüm qibtədən biçarə mən.

شوق تو رهنمای وجودم شد از عدمنی من به اختیار خود این ره سپرده‌ام

Cismimi eşqin yaratdı, çəkdi qəm bazarına,Öz xoşumla gəlməz idim yoxsa bu bazarə mən.

در غربت وجود که وادی حیرتستجز درگه تو راه به جایی نبرده‌ام

Dərgəhindir mənzili aləmdə varlıq mülkünün,Vadiyi-heyrətdə yol axtarram ol dərbarə mən.

نقد سرشکم از در انجم زیاده استشب‌های غم همین و همان را شمرده‌ام

Saymışam ulduzları göydə, gözümdən torpağaSəpmişəm onlardan artıq sabitü səyyarə mən.

بهر قبول نقش خطت نقش غیر راعمریست از صحیفه خاطر سترده‌ام

Lövhəsindən könlümün hər xətti sildim, qəlbimiVəqf qıldım büsbütün bir sən kimi dildarə mən.

ساقی بیا که باز می نابم آرزوستتا کی غم زمانه بدارد فسرده‌ام

Saqiya, mey ver, yetər qəmdən pərişan olduğum,Bəsdir oldum seyd bunca çərxi kəcrəftarə mən.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. در پرده‌های دیده فضولی نماند نماز بس که بهر گریه دمادم فشرده‌ام

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Ey Füzuli, gözlərimdə qalmamış yaşdan əsər,Bəs ki, səpdim göz yaşım sinəmdəki odlarə mən.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern