به دل مهر تو کردم نقش و چشم از غیر بر بستمدر آوردم درون خانه شمعی را و در بستم

Sənə verdim könül, göz çəkdim həm canandan, həm candan,Yaxıb bir şəm, qovdum dostları mən ol şəbistandan.

بلا دیدم که از چشمست بر دل خاک راهت رابخوناب جگر گل کردم و این رهگذر بستم

Bəla qəlbə yetər gözdən, – dedin, mən bu yolu tutdum,Ayağın torpağını isladıb gözdən axan qandan.

شکاف سینه را گر دوختم پیش تو معذورممرنج از من که بر دل از حسد راه نظر بستم

Önündə parələnmiş sinəmi tikdim., budur vəchiKi, qəlbim seyr edirdi hüsnünü çaki-giribandan.

ربودی باز خواب از چشم من ای اشک آه از توگشادی رخنه کان را بصد خون جگر بستم

Ciyər qanımla tikdim bir bina, ey göz yaşım, axdın,Daş üstə qoymadın daş, dad əlindən, sən o eyvandan.

بامیدی که مقبول خیال عارضت گرددز اشک لاله گون پیرایها بر چشم تر بستم

Gözümdən bəlkə xoşlansın, deyə ol mahrüxsarım,Bəzək vurdum ona gözdən axan ləl ilə mərcandan.

تو این فرهاد بنشین گوشه چون نقش خود زین بسکه بهر کندن کوه ملامت من کمر بستم

Məlamət dağını çapmaq mənə artıq nəsib olmuş,Dayan nəqşin kimi sakit, çıx, ey Fərhad, meydandan.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. فضولی بسته قید جهان بودم بحمداللهازان برداشتم دل بر بتان سیمبر بستم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Füzuli, aləmin qeydinə bağlıydım, bihəmdüllah,Könül dilbərlərə verdim, xilas oldum o zindandan.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets