من به غم خو کرده‌ام جز غم نمی‌باید مراور ز غم ذوقی رسد آن هم نمی‌باید مرا

Mən qəmə öyrənmişəm, biqəm mənə lazım deyil,Qəmdə zövq olsa əgər, ol həm mənə lazım deyil.

گر گریزانم ز خود در دشت عزلت دور نیستوحشیم جنس بنی‌آدم نمی‌باید مرا

Mən qaçarsam öz-özümdən, var yeri, üzlətdə çünVəhşilərdir həmdəmim, adəm mənə lazım deyil.

کس نمی‌خواهم که بینم گر همه چشم من استاختلاط مردم عالم نمی‌باید مرا

Mərdümi-çeşmim də olsa, istəməm görsün gözüm,Sənsiz, ey göz mərdümü, aləm mənə lazım deyil.

ساقیا چون می دهی بخش مرا بر خاک ریزمی نمی‌نوشم دل خرم نمی‌باید مرا

Saqiya, mey paylayanda camımı tök torpağa,Içmərəm mey, xatiri-xürrəm mənə lazım deyil.

می‌دهد رخت نشاطم را به سیلاب سرشکبی‌جمالت دیده پر نم نمی‌باید مرا

Göz yaşım şadlıq büsatın sel kimi eylər xərab,Gül üzün yox, dideyi-pürnəm mənə lazım deyil.

با سفالی قانعم پر درد در کوی مغانمسند جمشید و جام جم نمی‌باید مرا

Qaneyəm kuyi-muğanda bir qədəh dürdi-meyə,Təxti-Cəmşid ilə cami-Cəm mənə lazım deyil.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. با جفای او فضولی از وفا مستغنیمبا جراحت خوشدلم مرهم نمی‌باید مرا

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Yar cəfasilə, Füzuli, yox vəfayə hacətim,Qəlbimə xoşdur yara, mərhəm mənə lazım deyil.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love