یار بی جرم بشمشیر ستم می کشدمگر بگویم که چرا می کشدم می کشدم

Zülm şəmşirilə hicranın məni, yar, öldürər,Hey desəm: öldürmə, – baxmaz ol sitəmkar, öldürər.

ساکن خاک در او شده ام لیک چه سودگرچه دارم صفت صید حرم می کشدم

Qan tökən ol nərgisi-bimarə düz baxsam əgər,Əyri qaşilə məni-biçarəni xar öldürər.

الم عشق تو دریافته ام می میرملیک بی شک نه الم ذوق الم می کشدم

Faydasızdır asitanında yerə üz sürtməyim,Oxşasam da mən hərəm seydinə, dildar öldürər.

در غم هجر مرا آرزوی وصل تو نیستچه کنم چون فرح وصل تو هم می کشدم

Eşqinin dərdinə düşdüm, ölməyim labüd, fəqət,Qəm deyil, mən xəstəni, bil şövqi-qəmxar öldürər.

گر روم سوی تو بیداد تو و طعن رقیبور بسازم بغم هجر تو غم می کشدم

Düşdüm hicran dərdinə, yoxdur ümidim vəslinə,Vəslinə çatsam, fərəh mən zarı naçar öldürər.

آه از آن نرگس خونریز ستمگر که اگربنگرم راست بآن ابروی خم می کشدم

Istəsəm vəslini, zülmüylə rəqibin tənəsi,Hicrinə dözsəm, qəmin bu canı bimar öldürər.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. دل نهادم بغم هجر فضولی چه کنمگر نهم بر سر آن کوی قدم می کشدم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Çarəsizlikdən, Füzuli, dözdüm hicran dərdinə,İstəsəm çarə, məni ol mahrüxsar öldürər.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love