نه از عارست گر آن مه نیارد بر زبان ما راچه گوید چون بپرسد نیست چون نام و نشان ما را

فلک چنگیست خم ما ناتوان‌ها تارهای اورضای دوست مضرابی که دارد در فغان ما را

با فغان ظاهرم وز ضعف پنهان وه که سودایتبه بی نام و نشانی کرد رسوای جهان ما را

چه می پرسی ز احوال درون در آتش عشقتسیه ماریست مغز سوخته در استخوان ما را

طبیبا در علاج درد دل ماهر شدی اماچه حاصل زانکه گشتی از خطا در امتحان ما را

ز خاک آستانش روی ما مشکل که برگردداگر مانند اختر سر رسد بر آسمان ما را

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. فضولی هست نقد جان و تن نذر بتان ما راکه گرداند خدا شرمنده روی بتان ما را

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love