نشان تیر آهم گشته‌ای ای آسمان شب‌هاترا بر سینه پیکان‌هاست هرسو نیست کوکب‌ها

Asiman, sinəni ahım gecələr aldı nişan,Deyil ulduzlar, o sinəndəkilərdir peykan.

دل بی‌خود درون سینه دارد فکر زلفینتبسان مرده‌ای کش مونس قبرند عقرب‌ها

Zülfünün fikrinə sinəmdə könül yer vermiş,Ölüyə qəbrdə əqrəblər olur munisi-can.

خطست آن یا برآمد دود دل از بس که محبوبانزدند آتش به دل‌ها در زنخدان‌ها و غبغب‌ها

Zülfdür gərdəninə düşdü və ya ağ buxağın,Ah odumda alışıb tüstülədi, ey canan!

جفا را از معلم یاد می‌گیرند محبوبانز مکتب‌هاست فریادم که ویران باد مکتب‌ها

Çün cəfa dərsini məktəbdən o dilbərlər alır,Yıxdı məktəb evimi, kaş ola məktəb viran!

ز خاک رهگذر هر ذره‌ای را شهسواری دانکه بر دل داغ‌ها دارد ز نقش نعل مرکب‌ها

Çəksə at nalları dağ qəlbimə, bivəch deyil,Yolunun torpağıdır min ürəyi dağlı cavan.

فکندی عکس در می گشت رشکم زآنکه می‌ترسمنهی لب بر لب ساغر رسانی بر لبت لب‌ها

Əksini meydə görüb, qibtədən öldüm, qorxdum,Ləbinə ləb toxuna sağərə ləb qoycaq haman.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چه شد یارب که در شب‌های تنهایی نمی‌یابدفضولی کام دل هرچند می‌خواهد به یارب‌ها

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Bu Füzuli nə üçün yetmədi öz mətləbinə,O ki, yalqız gecələr sübhə qədər etdi fəğan?

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love