ای که تا یار منی در پی آزار منیکشم آزار ترا چون نکشم یار منی

سر ز سنگ ستم و تیغ جفایت نکشمدلبر پر ستم و یار جفاکار منی

دل ز تیر تو تن از داغ تو ذوقی داردذوق بخش دل زار و تن افگار منی

خبری نیست ز خود بی تو دل زار مراتو چرا بی خبر از حال دل زار منی

نیست شبها غم بیداری من بر تو نهانلله الحمد تو در دیده بیدار منی

مرض عشق نشد بر تو مشخص ناصحگرچه عمریست طبیب دل بیمار منی

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چند در عشق زنی طعنه فضولی بر منز تو خشنود نیم منکر اطوار منی

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love